تشکل اينترنتي سازمان مهندسی و عمران

چكيده :
شهر تهران با وسعتي در حدود 70،000 هكتار فاقد يك سيستم كامل جمع آوري شبكه فاضلاب شهري بوده كه در طي ساليان اخير مطالعات و اجراي قسمت هاي اعظمي از آن در دستور كار مسوولين مربوط قرار گرفته است. اجراي طرح فاضلاب تهران بعنوان يكي از بزرگترين طرحهاي تاسيساتي و زير ساختهاي شهري، همزمان با بحث آغاز علميات لوله كشي آب تهران (سالهاي 1377 و 1328 ) در محافل علمي و سياسي و اجتماعي وقت مطرح شد و با آغاز عمليات احداث شبكه توزيع آب تهران در سال 1330 چگونگي ايجاد تاسيسات فاضلاب تهران بطور جدي تري دنبال شد تا اينكه از (خرداد 1351 ) يك مطالعه بررسي قبل از سرمايه گذاري در مورد نيازها و امكانات موجود شهر تهران در رابطه با طرح فاضلاب ) از طريق سازمان(UNDP ) و زهكشي آبهاي سطحي تهران تحت نظر دولت ايران توسط برنامه توسعه عمران سازمان ملل متحد آغاز گرديد(WHO. ) بهداشت جهاني از آن زمان تاكنون بررسي ها و مطالعات متعددي در خصوص اجراي طرح بزرگ شبكه جمع آوري، دفع و تصفيه فاضلاب كلان شهر تهران صورت پذيرفته است كه از جمله آنها مي توان به مطالعات طرح جامع فاضلاب تهران شامل بازنگري مباني گذشته طرح و تهيه الگوي كلي شبكه جمع آوري فا ضلاب شهر تهران براي كليه مناطق شهر و نياز به ساخت و احداث تصفيه خانه هاي فاضلاب را اشاره نمود . اين طرح از جمله طرح هاي بزرگي است كه مي توان به آن ا زديدگاه هاي مختلف اجتماعي، سياسي، اقتصادي، فني، محيط زيستي و … توجه فراوان نمود. در اين مقاله سعي شده است ت ا ابعاد و تاثيرات مختلف اين طرح بزرگ از نقطه نظر و ديدگاه زيست محيطي مورد تحليل قرار گيرد .